|
Graag vertel ik
u meer
over wat het Christen-zijn voor mij als schilderes
betekent.
Veel van wat ik hier beschrijf, heb ik ontleend aan het
volgende boek, dat overigens gemakkelijk leesbaar is.
Ik beveel het u graag aan.
"Creativiteit & Kunst, bijbelse principes voor
creativiteit en Kunst"
door Leen La Rivière, uitgegeven bij Novapres,
Apeldoorn, ISBN 90-76959-21-8
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Allereerst wil ik God, de Schepper van mijn leven danken
en eren voor de talenten die hij mij in overvloed heeft
gegeven. Ik zie het dan ook als mijn opdracht om hiermee
te werken. Het schilderen is evenwel geen opgave, maar
een levensbehoefte en een vrije ruimte, waarin ik veel
van mijzelf kan neerleggen. Creatief zijn is voor mij
heel natuurlijk, als ademen.
Ik ben (en u ook!) naar Gods beeld geschapen, dus
prachtig qua vormgeving. Ik ben anders geschapen dan u
en aan ieder van ons gaf God Zijn waarde. Daarom hoef ik
nooit me beter voor te doen dan ik ben. Daardoor krijgt
echtheid, puurheid, waarheid en waardigheid voor mij een
diepere dimensie, die overal in mijn werk terug is te
vinden.
God
heeft ons de opdracht gegeven om te heersen over deze
aarde. Dit heeft hij ook in Kunst zo bedoeld. Laten we
als Christenkunstenaars middenin de wereld gaan staan en
onszelf aan anderen laten zien. De Bijbel geeft ons vele
voorbeelden van de kunst die letterlijk voorop liep,
bijvoorbeeld bij de verovering van Jericho. Daar was hun
functie om aankondigend, proclamerend te zijn. Ze
bazuinden het uit dat God Zijn schepping niet laat
vallen, maar binnenkort alle autoriteit zal gaan
opeisen.
Soms
voel ik mij als werkend in een woestijn. Ik zie
prachtige dingen in mijn geestesoog, maar ik kan dit
niet aan met anderen delen. Ik proef de schoonheid van
Gods schepping, die geen aanvulling behoeft. Ieder
stukje natuur is op zich al een openbaring van de
scheppende en creatieve Geest van God. In mijn werk
probeer ik vooral mijn gevoel van de natuur neer te
leggen, maar met enige regelmaat merk ik dat anderen dit
niet begrijpen. Soms is dit ontmoedigend, maar de drang
om te scheppen is groter. Dit wordt herkend door vele
andere kunstenaars, die het moeilijk hadden in hun leven
en vaak nog minder erkenning ontvingen. Het is een
creatieve strijd en zo is ook het leven van een kind van
God. Door gemakzucht komt niets tot stand. Toch geeft
dit uiteindelijk alleen maar meer diepgang in het leven
van de kunstenaar. Zo wordt de Kunst een weerspiegeling
van de realiteit. Maar zo wordt mijn Kunst ook een
weerspiegeling van mijn realiteit. Iemand anders hoeft
mijn kunst niet te begrijpen, hoewel het natuurlijk wel
mag als je je hart ervoor open wil stellen. Wat ik met
mijn kunst wil, is in de eerste plaats iets tussen God
en mij.
Kunst heeft iets profetisch, is visionair. Zij opent
onze ogen voor een andere werkelijkheid. Zij maakt het
onzienlijke zichtbaar. Zij haalt iets van de toekomst
naar het heden en geeft daar uitdrukking aan. Kunst
ontmaskert waarheden en verkeerde waarden. Kunst doet
soms wonderen. Kunst is tot Gods eer. Ieder integer
kunstwerk ademt de eeuwige schoonheid van God en
verkondigt zo Zijn lof. Kunst toont geloof.....
De
gemeente van Christus zou een plek moeten zijn waar een
kunstenaar zich met volle overgave kan ontplooien. En
hiermee bedoel ik niet alleen de beeldende kunst, maar
ook de muziek, de dans, de dichtkunst, de kunst van het
prediken. Het gaat zelfs nog verder: de kunst van het
leven! Dit kan dan ook gewoon heel praktisch zijn:
het zetten van koffie, de kleine reparaties rondom de
kerk of in de wijk, het kopiëren van een liturgie, de
schoonmaak van.......... en ga zo maar door. De gemeente
waar waardering is voor deze grote en kleine (wat is dan
groot en klein?) kunst, zal groeien en bloeien. Die
waarde geeft God ons al als mens, laten we die ook naar
elkaar uitdragen. Het leven van een Christen en zeker
het leven van een kunstenaar moet vol glans zijn,
attractief, boeiend en uitdagend, zodat er weer een
geweldige uitstraling naar buiten toe is.
In
de Bijbel staat de geschiedenis van de profeet Elisa
opgetekend, waar hij te gast is bij een Bijbelschool. In
de kookpot blijkt vergiftigd eten te zitten. Elisa zei:
haal meel. Hij wierp een handvol meel in de pot en toen
kon men het wel eten. Een handvol meel had het eten
gezond gemaakt. Zo kunnen we onze cultuur vergelijken
met die pot. Er is honger naar cultuur, maar er is niets
in de pot. Wat men vindt, blijkt uiteindelijk giftig.
Een handvol meel, staat voor een handvol bewogen
Christenen, die integere kunst maken. Het meel, wij als
Christenkunstenaars, moeten de bindende factor in onze
maatschappij worden, dat het kwaad neutraliseert. Dat
maakt het verschil! We laten ons niet knechten door de
heersende mening. Durf je Christelijke identiteit te
tonen! Dit zal het niet altijd gemakkelijk maken en er
is tegenstand te verwachten, maar de overwinning is door
Christus reeds behaald!
Zo
kom ik dan uiteindelijk bij mijn doelen van Kunst
vanuit het perspectief van mijn Christen-zijn:
1.
Ik dank God voor Zijn gaven aan mij, mijn kunst is een
lofoffer aan Hem.
2. Mijn kunst wil Gods schoonheid en grootsheid centraal
stellen.
3. Mijn kunst predikt het leven, zoals ik het ervaar,
als gereinigd mens door Christus' bloed.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Slot:
Hopelijk kunt u zich bemoedigd voelen door deze woorden.
Het lezen van dit boekje was voor mij een grote
stimulans om door te gaan met mijn Kunst. Het is niet
altijd gemakkelijk, ook ik ervaar het regelmatig als een
strijd. Vaak zeg ik: het leven van een kunstenaar gaat
niet over rozen, je krijgt het niet cadeau. Wel biedt
God mij perspectief en een doel. Voor het eerst ben ik
mij bewust van het feit dat mijn geloof zo'n grote rol
speelt. Ik hoop dat u als lezer iets van dit fijne
gevoel heeft meegekregen. Ik ben zeer benieuwd naar uw
reactie.
Clarinda van Lunteren
|
